Partykuła to nieodmienna (unveränderlich) i nie podlegająca stopniowaniu (unflektierbar) część mowy, która bliżej określa lub wzmacnia inne wyrazy zdania. Partykuła podkreśla stan emocjonalny mówcy (głównie w języku mówionym), zazwyczaj posiada ścisłe znaczenie, jednak jej pominięcie nie powoduje zmiany znaczenia zdania. Partykuła nie może stać na początku zdania (przed czasownikiem), nie można też o nią zapytać.

 
Do partykuł należą:
-Przyimek
-Spójnik
-Partykuła modalna
-Przysłówek
-Wykrzyknik

Partykuły można podzielić na grupy, biorąc pod uwagę ich znaczenia oraz funkcje:

    1. Partykuły określające intensywność, stopień. Stoją z reguły przed przysłówkiem
lub przymiotnikiem.

- Sie hat sehr gut gespielt.
- Er ist ein sehr guter Spieler.
- Es ist sehr oft krank.

 absolut (nieograniczony); außerordentlich (niezmierny); außergewöhnlich (niezwykły); beinahe (nieomal, prawie); einigermaßen (względnie); enorm (ogromny); etwas (nieco); extrem (skrajny, końcowy); ganz (całkiem, zupełnie); höchst (nadzwyczaj); kaum (ledwo); komplett (kompletny); recht (całkiem); sehr (bardzo); total (całkowcie); raus; ungemein; ungewöhnlich (niezwykle); weitausziemlich (dość); zu (zbyt)

Przykładyużycia:

Ich bin etwas gefährdet. (Jestem nieco niepewny.)
Ich bin ziemlich gefährdet.
Ich bin kaum gefährdet.
Ich bin sehr gefährdet.
Ich bin enorm gefährdet
Ich bin höchst gefährdet.
Ich bin zu gefährdet.

 
2. Wyróżniające, podkreślające:

allein (w sensie tylko) – np. Das wurde allein von mir gemacht.(To zostało tylko przeze mnie zrobione.)
allenfalls; auch (także); ausgerechnet (wyróżniony); bereits (juz); besonders (szczególnie); bestenfalls (w najlepszym wypadku); bloß (tylko); einzig (jedynie); erst (dopiero); gerade (właśnie); lediglich (jedynie); mindestens (przynajmniej); nur (tylko); selbst (nawet); sogar (nawet); vor allem (przede wszystkim); wenigstens (przynajmniej); zumindest (przynajmniej);

Przykłady użycia:

Alle amüsierten sich. Sogar / selbst seine sonst so mürrische Tochter hat gelacht. (Nawet jego zazwyczaj zdzędliwa córka się śmiała.)
Die Zirkusvorstellung war gut. Mir haben besonders die Trapezartisten gefallen. (Mnie się szczególnie .. podobało.)
Wenn sie auch nicht viel gesagt hat, sie ist wenigstens gekommen. (.., ale przynajmniej przyszła)
Ich habe nur zwei Bonbons gegessen. (Mam tylko dwa cukierki)
Allein / einzig / nur ein Wunder kann uns noch retten. (Tylko/jedynie cud nas może uratować)

3. Dodające zabarwienia lub rytmu do wypowiedzi, mogą wyrażać:

Zustimmung (akceptacje), Ablehnung (odrzucenie), Erstaunen (zdumienie), Interesse (zaciekawienie), Verstärkung (wzmożenie), Einschränkung (kryzys)

aber (ależ), auch (także), bloß (tylko),
denn (występuje tylko w zdaniach pytających, wyraża zainteresowanie lub zdziwienie),
doch (wyraża zniecierpliwienie),  eigentlich (faktycznie), etwa (około, plus minus), halt (po prostu, już), ja (przecież – zdumienie, oburzenie), mal (no, że), nur (jedyny), schron (już), überhaupt (w ogóle), vielleicht (może), wohl (zapewne).

Przykłady użycia:

Was ist denn hier passiert? (Co się tutaj zatem stało?
Ich komme ja schon! (Idę przecież!)
Sie hat den Koffer doch bereits gepackt. (Ona juz (wzmocnione) tę walizkę spakowała.)
Daran lässt sich halt nichts mehr ändern. (Tu poprostu nic juz nie da się zmienić.)
Warum bist du überhaupt gekommen? (Dlaczego w ogóle nie przyszedłeś?

 
Większość partykuł należy do przysłówków oraz nieodmiennym przymiotników,
mimo to są one w większości niemieckich podręczników utożsamiane z partykułami jako osobna podgrupa.

Chcesz coś dodać? Napisz na forum albo skomentuj!