Partykuły hin i her, wskazują kierunek danej czynność (hin – od mówcy, her – do mówcy) , mogą stać zarówno osobno, jak i łączyć się rozdzielnie z czasownikiem:

- Komm bitte her.
- Würdest du bitte herkommen.
- Sie schaute nicht hin.
- Sie wollte nicht hinschauen.

hin i her mogą występować także w połączeniu z przyimkami tworząc przysłówek,
oczywiście, mogą się łączyć z czasownikiem:

- Kommen Sie herein.
- Würden Sie bitten hereinkommen.
- Sie schaute zum Fenster hinaus.
- Sie wollte zum Fenster hinausschauen.

 
hin oznacza kierunek od danej osoby (która wypowiada te słowa), np.:
- Wohin fährst du? (Wo fährst du hin?)
- Dort steht ein Taxi. Laufen Sie schnell hin!

her wskazuje kierunek do danej osoby (która wypowiada te słowa), np :
- Woher kommst du? (Wo kommst du her?)
- Komm mal her!

 
Kiedy nie można określić kierunku, mogą zostać użyte obie formy:
- Schneewittchen stieg die Treppe herunter / hinunter.

Chcesz coś dodać? Napisz na forum albo skomentuj!